Post-Nostalgia in the Films of Quentin Tarantino and Robert Rodriguez
Anahtar Kelimeler:
Quentin Tarantino- Robert Rodriguez- post-nostalji- Fredric Jameson- sinemaÖz
Bu makale, Quentin Tarantino ve Robert Rodriguez’in postmodern sinemada nostalji kavramını nasıl yeniden yorumladıklarını incelemektedir. Fredric Jameson’ın kuramından hareketle, bu yönetmenlerin geçmişi idealize etmek yerine şiddet ve parçalanma üzerinden yeniden kurguladıkları ileri sürülmektedir. Filmlerin tarihsel anlatıların istikrarını sorguladığı ve geleneksel hikâye yapılarını dönüştürdüğü gösterilmektedir. Reservoir Dogs gibi örnekler üzerinden post-nostaljik sinemanın zaman algısını bozduğu ve kültürel belleği yeniden tanımladığı ortaya konmaktadır.
(Türkçe özet ve anahtar kelimeler, özgün makaleye dayanılarak dizinleme amacıyla yapay zekâ destekli araçlar ve editör gözetiminde geriye dönük olarak hazırlanmıştır. Bu unsurlar özgün yayında yer almamaktadır.)
Referanslar
Davis, Fred. Yearning for Yesterday. New York: Macmillan, 1979.
Harper, Ralph. Nostalgia. Cleveland: Western Reserve University Press, 1966.
Jameson, Fredric. “Postmodernism and Consumer Society.” Postmodernism and Its Discontents. Ed. E. Ann Kaplan. New York: Verso, 1988. 13-58.
Rodriguez, Robert, dir. Desperado. Columbia Pictures, 1995.
-----. dir. El Mariachi. Columbia Pictures, 1993.
Sarup, Madan. An Introductory Guide to Post-Structuralism and PostModernism. Athens: University of Georgia Press, 1988.
Tarantino, Quentin, dir. Pulp Fiction. Miramax Films, 1994.
-----. dir. Reservoir Dogs. Miramax Films, 1991.
Woods, Paul A. King Pulp: The Wild World of Quentin Tarantino. New York: Thunder’s Mouth Press, 1996.
